سلام به دوستای گلم . یه مدت سرم خیلی شلوغ بود و از طرفی هم از نظر روحی زیاد وضع مناسبی نداشتم تا آپ کنم. 
خیلی از دوستان زحمت کشیدن و من رو تو این مدت تنها نذاشتن و با کامنت ها و صحبت های زیباشون با من و تنهایی من همراه بودن و کنارم بودن. 
همین جا ، جا داره من از شایان عزیز، عروسک خدا عزیزم، احمد گلم، دختر بابایی خوشگل، مامان آذی، و بقیه دوستان که الان حضور ذهن ندارم تشکر می کنم. و امیدوارم که همیشه دلشون شاد و لبشون خندون باشه .
دیروز از سر کار داشتم می رفتم خونه ، توی اتوبوس یه مطلب خوندم (توی این کتابهای کوچیک که تو اتوبوس ها می زارن) 
درمورد این بود که اگر مانعی سر راه هست حتما حکمتی داره . دقیقا این داستان رو جلوی شخصی گذاشت که ناامید از همه جاست (خودم) 
حالا این مطلب رو براتون قرار می دم تا بخونید.
روزی حاکم شهری برای امتحان کردن مردم اون شهر در جاده ، سنگ بزرگی می زاره و خودش پشت درختی مخفی میکنه تا عکس العمل مردم رو ببینه .
بسیاری از تجار و ثروتمندان شهر و برخی از رهگذران معمولی به کنار سنگ می رسیدند و بدون اینکه به خودشون زحمتی بدن و سنگ رو بردارن فقط به حاکم شهر ناسزا می گفتن: عجب شهر به هم ریخته ای ، حاکم این شهر لیاقت حکم رانی نداره و ....
نزدیک عصر پیرمردی با کوله ای بر روی پشتش به سنگ می رسه. کوله رو زمین می زاره و سنگ رو از روی زمین بر می داره . که زیر سنگ کیسه زر و سکه ای رو پیدا می کنه .
حاکم از پشت درخت بیرون میاد و ماجرا رو برای اون پیرمرد تعریف می کنه و در آخر میگه :
هر مانع و سدی ممکن است موقعیتی برای تغییر زندگی انسان باشد.
نظر شما چیه ؟
نظر و آوای پروانه ای شما : ()