من تو را دوست دارم... چونکه محکومم به درک فلسفه حیات..
چونکه زندگی مرا رها نمی کند و من ناگزیر به ادامه آنم...
من تو را دوست دارم..
چونکه می خواهم با باران ببارم ؛ با باد آه بکشم رنج جوانه زدن را بچشم تا شاید بهار را دریابم..
من تو را دوست دارم همچون بوسه آفتاب بر پیشانی کوهستان..
همچون نوازش پیکر برهنه نارونها توسط باد
نویسنده : ســـــارا ساعت ٧:٢۸ ق.ظ تاریخ چهارشنبه ٢۱ فروردین ۱۳۸٧


نظر و آوای پروانه ای شما : ()